Loes' laatste jaar (voorlopige titel)

De Drie Bezemstelen
Verfügbare Informationen zu "Loes' laatste jaar (voorlopige titel)"

  • Qualität des Beitrags: 0 Sterne
  • Beteiligte Poster: Anonymous - Sam
  • Forum: De Drie Bezemstelen
  • Forenbeschreibung: Magican & Magiconally
  • aus dem Unterforum: Archief
  • Antworten: 3
  • Forum gestartet am: Mittwoch 02.03.2005
  • Sprache: englisch
  • Link zum Originaltopic: Loes' laatste jaar (voorlopige titel)
  • Letzte Antwort: vor 17 Jahren, 3 Monaten, 17 Tagen, 15 Stunden, 3 Minuten
  • Alle Beiträge und Antworten zu "Loes' laatste jaar (voorlopige titel)"

    Re: Loes' laatste jaar (voorlopige titel)

    Anonymous - 05.10.2005, 22:18

    Loes' laatste jaar (voorlopige titel)
    Even een nieuw verhaal, ik wilde eens wat anders proberen.
    Ik hoop dat jullie het leuk vinden!!
    kusje Nijn

    Proloog.

    Ik ben Loes Vinegar en ik ben 17 jaar oud. Ik ben een volbloed heks. Ik zit op Zweinstein, maar nu is het zomervakantie en daarom ben ik thuis. Ik ga naar het 7e jaar. Nu ben ik dus thuis, bij mijn ouders. Die wonen op de Wegisweg en zijn de eigenaars van de boekwinkel ‘Klieder en Vlek’. Veel familieleden van mij werken of hebben een winkel op de Wegisweg. Bijvoorbeeld, mijn tante werkt bij Madame Mallekin en mijn oudoom heet Olivander, van de toverstokken. Mijn familie is erg rijk, ik dus ook. Je hebt nog nooit gezien hoeveel goud er in mijn kluis ligt. Op school ben ik erg populair, omdat ik vaak een eigen mening heb. Ik zit daar in Ravenklauw. De jongens van mijn afdeling noemen me altijd ‘lozer’ en dat vindik niet erg. Het is toch ongveer mijn naam. Nou, dit was wel ongeveer een stukje intro over Het verhaal wat over mij gaat.

    Kusjes van Lozer!

    1. 2 dagen voor Zweinstein

    Ik liep door de boekwinkel om boeken te zoeken voor het volgende schooljaar, die over 2 dagen begint. Toen ik bij de kast van de dierenboeken kwam, trok ik een boek eruit over de Hippogrief. Ik vind een hippogrief wel interessant. Ik begon er in te lezen en ik keek even op uit mijn verhaal en keek over de Wegisweg uit, die vol was van mensen die nieuwe gewaden, toverdrankspullen, uilen, toverstokken en boeken zochten voor het nieuwe jaar. Tussen de mensen zag ik een meisje die ik al een tijd geleden niet meer had gezien. Ik sloeg het boek dicht en ging naar buiten. Het meisje heette Suzan. Suzan Lijster. In het eerste jaar vond ik haar niet aardig, maar we hebben samen iets meegemaakt, iets heel vreemds, waardoor ze erg veranderd was. Ik zal het even vertellen.

    Het was in de op 1 na laatste week op Zweinstein en ik ging even naar de bieb, waar ik een boek over de kamer van Zwadderich zocht, waarover veel problemen waren in mijn eerste jaar. De geheime kamer was geopend, maar we wisten niet door wie en hoe, maar het was gevaarlijk. Een klasgenoot van mij, Ginny Wemel, had het gedaan onder invloed van Voldemort, maar daar gaat het niet om. Ik zag Suzan lopen, en ze wilde de bieb verlaten, en ik liep met haar mee. We waren aan het kibbelen over iets. Wat weet ik niet meer. Toen gebeurde het. Het gebeurde snel. Een donkere gedaante rende door de gang en nam mij en Suzan mee een donkere gang in. Ik hoorde, voelde en zag niets. Ik raakte in paniek. ‘Suzan!!’ schreeuwde ik. ‘Wat moeten we doen!!’ Even bleef het stil. Toen hoorde ik een harde gil. Ik raakte nu serieus in paniek. De gil was van dichtbij. ‘Suus!! Wat gebeurt er!!’ Ik draaide me om en ik keek in een gezicht met rode ogen. Het was een man, en hij greep ons weer bij ons gewaad en nam ons mee ergens naartoe. Ik weet niet waar. Het laatste wat k me herinnerde was een harde gil van Suzan en darna werd het zwart voor mijn ogen…
    Ik werd wakker in de ziekenzaal, en voelde me goed, en tegelijkertijd slecht. Ik sprong uit bed en rende naar het bed van Suzan, die met open ogen naar het plafond staarde. Ik haalde madame Plijster erbij. Die zuchtte. ‘Het spijt me, Juffrouw Vinegar, het komt waarschijnlijk niet meer goed over het ongeluk. We moeten weten wat er is gebeurd.’ Ik wilde alles vertellen, maar ik wist niks over wat er na de gil gebeurde. Maar iedereen moest weten wat er daarna gebeurde. Dat is nog niet vertelt. Suzan is daarna nooit meer gewoon geweest. Ze werd bleek, at bijna niks en zei geen woord tegen anderen, omdat die wilden weten wat er was gebeurd. Ze was wel heel erg slim, en dat was gebleven…

    Maar goed, even terug naar de Wegisweg. Suzan Lijster keek voor zich uit. Ik ging voor haar staan en ik lachte. ‘Hai, Suzan!’ zei ik. Suzan keek mij aan. Niet blij, boos of verdrietig. Uitdrukkingsloos. Ze knikte lichtjes en liep door. Ik wilde achter haar aan rennen, maar iemand pakte me bij mijn schouders. Het was de moeder van Suzan. ‘Loes, er is iets vreemds gebeurd. In de vakantie heeft Suzan veel tegen me gepraat. Over school en over de Wegisweg, vooral. Maar niks over het ongeluk. Ik dacht dat jij het los zou krijgen, maar ze kijkt je alleen maar aan.’ Suzans moeder kreeg tranen in haar ogen. ‘Over een paar dagen is ze weg, en kan ze me niks meer vertellen.’ Ik zuchtte diep. ‘Ik zal uw dochter in de gaten houden, dat beloof ik’ Suzans moeder knikte. ‘Dank je, Loes’ Ze liep verder want Suzan was een winkel ingegaan.

    Ik keek ze na en toen ze het Zwerkbalpaleis in waren gegaan, draaide ik me om. Ik liep naar een winkel waar ik al vaak was geweest, Tovertweelings Topfopshop. Ik kom er vaak, omdat ik goed bevriend ben met Fred en George, en natuurlijk de andere Wemels. Toen ik naar binnen liep was de winkel leeg. Ik keek op mijn horloge. Logisch, want het was twaalf uur. Iedereen is aan het eten. Ik liep naar achteren en keek naar de dingen die Fred en George verkopen. Ik liep langs iets wat ik herkende als een Pleegzuster Bloedbonbon. Ik grinnikte. Ik had die dingen uitgetest omdat de tweeling zo aandrong. Ik had een bloedneus voor een week, maar de test was geslaagd. Ik hoorde stemmen van de kamer achter de kassa vandaan. ‘Hallo??’ vroeg ik. Ik hoorde dat de stemmen ophielden. Fred stak zijn hoofd om de deur. ‘Heey, Loesje!’ zei hij. ‘Kom binnen’.
    Ik liep naar binnen. Ik zag een gezicht dat ik al lang niet meer had gezien. Ik kon mezelf niet inhouden. ‘Harry!!’ schreeuwde ik en ik omhelsde hem, maar ik liet meteen los. Harry Potter omhelzen, slecht idee. Harry leek nogal verbaasd van mijn actie en glimlachte. ‘Hoi, loes, leuk om je weer een keer te zien’ Ik werd een beetje rood. ‘Leuk om jou ook weer te zien, maar dat had je al gemerkt volgens mij…’ Ik keek om me heen. ‘Waar is George?’
    ‘Die is jou ophalen, om te zeggen dat Harry er is.’ Zei Fred grinnikent. Een deur ging open. Fred stak weer zijn hoofd om de deur. ‘Heey, Broertje. We hebben bezoek.’ George kwam ook binnen en zag mij. ‘Hoi!’ zei George tegen mij. Hijlachte. ‘Als ik je net had gezien hoefde niet te zo ver te lopen. Maar jij was al weg’
    Ik keek hem aan. ‘Zover te lopen? Mens, ik woon aan de overkant’ Ik kreeg de slappe lach. Na 5 minuutjes was ik weer rustig en begon een gesprek over dat ik dit jaar voor de laatste keer naar Zweinstein ging als leerling. Na een uur merkte ik dat ik honger had. Ik liep naar huis nadat ik beheerst Harry een hand had gegeven.

    Toen ik de winkel binnenkwam was het erg druk. Ik wurmde me naar de achterkamer en ging in de keuken zitten, waar mijn zus Angela een boterham stond te maken. Oja dat was ik vergeten te vertellen. Ik heb een zus van 20 jaar die Angela heet. Ze werkt in de winkel van mijn ouders en wil volgend jaar Toverdranken gaan studeren. Ze keek me kort aan. ‘Hoi’ zei ze en ze richtte zich weer op haar boterham. Zo kende ik haar niet. Meestal was ze heel vrolijk, maar nu…maar nu was ze verdrietig. Ik zag het gewoon. ‘Angel, wat is er?’ vroeg ik haar. Angela rende weg. De trap op. Ik haalde mijn schouders op. Nadat ik had gegeten liep ik weer de winkel in. Het was nu een stuk rustiger. Ik botste tegen mijn moeder aan, die nogal zenuwachtig was. ‘Dag, mam.’ Zei ik.
    ‘Dagschat.’ Zei mijn moeder. Ze was ook opgewonden. ‘Weet je, wie er in de winkel is, op dit moment en net handtekeningen heeft uitgedeeld.?’ Vroeg ze.
    Er ging een lichtje bij me op. Dus daarom was het net zo druk. Nu moest ik raden wie het was. ‘Eehmm…Was het Harry ofzo.’ Raadde ik maar.
    Mijn moeder lachte. ‘Fout, Het is Gladianus Smalhart!!’
    Mijn mond viel open. ‘Ik dacht dat hij dood was.’ Zei ik. Mijn moeder schudde haar hoofd.
    ‘Nee hoor, hij was zijn geheugen kwijt, maar die heeft hij nu weer terug’
    Ik liep maar weer eens door naar buiten. Ik keek wel even in de gangen of ik Smalhart zag. Toen ik een gangetje inkeek stond hij recht voor me. Ik schrik nogal snel dus ik gilde even.
    ‘Hallo, Juffouw Vinegar. Leuk je weer eens te zien’ zei Smalhart.



    Re: Loes' laatste jaar (voorlopige titel)

    Anonymous - 10.10.2005, 16:38


    ‘Oh, eh, hallo’ zei ik een beetje blozend. Dit was al de tweede keer dat een gênant moment heb meegemaakt vandaag. Smalhart dacht waarschijnlijk dat ik had gegild omdat ik hem zag, als fan bedoeld. Maar ik kende hem al een tijdje. Daar kwam bij dat ik totaal geen zin had in eengesprek met Smalhart dus ik groette hem en liep de winkel uit.
    ‘Heey, Lozer!’ hoorde ik achter me. Ik keek om. Een meisje met lang krullend hpaars haar keek me aan. Ze had een shirt van de witte wieven aan en had haar armen vol boeken en toverdrankingredienten voor het nieuwe jaar. Het was mijn beste vriendin, Alex. We waren al vrienden voor Zweinstein. Alex zette de dingen neer en stak haar handen uit. Ik rende op haar af en we deden onze groet. Dat was een klapgevalzooi. Maar hoe erg we het haatten, we deden dit al jaren.
    Alex was supervrolijk. Toen ik haar vertelde dat ik Smalhart had gezien, zei ze meteen: ‘Die is toch al dood?’ Weer lag ik dubbel van het lachen. Ik vertelde Alex over Suzan, die ik vanmorgen had gezien terwijl we richting de Fopshop liepen.
    Daar werd de deur voor ons opengedaan. George Wemel hield de deur open. ‘Dank u’ zei ik nepbeleefd en ik maakte een diepe buiging. Ik keek hem aan en zag in het raam van de deur Angel staan, die huilde en ineens begreep ik waarom Angel zo verdrietig was. Angel is op George. George Wemel.
    En nu moet ik wat bekennen, ik ook!! Ik ben ook verliefd op George Wemel!
    Nu moet ik even ophouden, zei ik tegen mezelf. Ik sloeg mezelf in mijn gezicht, waarop iedereen mij aankeek en Angel verdween. Blijkbaar wist ze wat er was.

    Ik probeerde George niet aan te kijken bij de fopshop en dat lukte wel. WE hadden een hoop lol, vooral omdat Alex toen ze Harry zag, meteen in zijn armen viel en weer meteen losliet. Zoo, serieus, ik had het niet meer. Een tijd later (en ook een paar snoepjes en andere fopshopdingen) was het weer tijd om naar huis te gaan. Ik nam afscheid van de Tweeling, Harry en Alex ( De tweeling en Harry hadden gefasineerd naar onze ‘groet’ gekeken) en ging naar huis.

    Mijn moeder had gekookt. Dat rook ik meteen, want ik rook gehaktballen, en mijn moeder maakt altijd gehaktballen. Ik ging in de keuken zitten en mijn moeder schepte een gehaktbal op mijn bord. Toen ik ging eten zag ik Angela zitten tegenover me. Ze keek me aan met haar zwart opgemaakte ogen en ze haalde een pluk blond haar uit haar gezicht. Ik keek snel de andere kant op, maar Angela keek nog steeds naar me. Ik kon niks anders doen dan wat tegen haar te zeggen. ‘Waarom…’ begon ik, maar ik stopte de zin omdat ik bang was voor Angels reactie. Ik haalde diep adem. ‘Waarom heb je het nooit vertelt?’ Angel keek me schichtig aan.
    ‘Omdat…omdat ik dacht dat jij erom zou lachen, of anderen.’
    ‘Ik zou er nooit om lachen’ zei ik geruststellend tegen haar.

    2. 1 dag voor Zweinstein.

    Ik lag nog in mijn bed, toen ik een enorme knal hoorde, en voelde. Ik stond meteen op. Wat was dat??! Toen ik uit het raam keek, zag ik het. Groene rook kwam uit de gesplette ramen van een huis tegenover ons. Mensen kwamen aanrennen en Angela rende in tranen naar buiten. Ergens hoorde ik hard geschreeuw. Ik werd bleek en verstijfde. Dat…dat is de winkel van…
    Ik rende naar buiten. ‘FRED! GEORGE! HARRY!’ riep ik. Ik winkel van Fred en George stond ik de brand. Ik wilde de winkel in lopen, maar ik werd tegengehouden door een man. ‘Laat maar, meissie.’ Zei de oude man tragisch. ‘tis te laat…’
    ‘Nee, het kan niet te laat zijn.’ Riep ik en ik maakte me los uit de greep van de man en rende naar de deur. De deur was op slot dus ik trapte een ruitje in. Ik ging voorzichtig naar binnen. ‘FRED!GEORGE!HARRY!’ riep ik meteen weer en ik liep naar achteren vande winkel.
    Richting het lab van de winkel, waar het ongeluk waarschijnlijk had plaatsgevonden.Ik kuchte, want er was veel rook. Ik keek uit voor de vlammen die alle fopartikelen opslokte. Toen ik bij het lab aankwam, was er meer rook. Ik haalde een zakdoek uit mijn broekzak en hield die voor mijn mond. Ik vond George, die met een wond op zijn voorhoofd bewusteloos op de grond lag, met daarnaast Fred, die een grote wond bij zijn buik had. Ik probeerde ze naar buiten te slepen, terwijl de rook en de brand erger werd. Toen dat was gelukt, was de rook donkergroen grijs geworden. Ik zag wat bewegen bij een raam boven in het huis, en ik rende weer naar binnnen. ‘Harry!!!’ schreeuwde ik en ik liep de trap op en moest bukken voor een vallende balk. Zelfs met mijn zakdoek had ik erg last van de rook en ik had pijn in mijn longen.. Maar ik moest verdergaan. Ik kan niet zomaar Harry alleen laten.Toen ik bij de logeerkamer van het huis was zag ik dat de deur ook op slot was. ‘Harry, ik kom eraan’ Ik moest wat doen en ik herinnerde me de balk die was gevallen. Ik pakte die van de trap en sloeg de deur kapot. Harry probeerde me te bereiken, maar viel neer. ‘Harry…’ fluisterde ik zachtjes. Ik wilde gaan huilen, maar ik had betere dingen te doen. Ik pakte hem vast en wilde de trap aflopen, maar die stond totaal in brand. In de kamer kon ik ook niet uit het raam springen want die was geblokkeerd door blauwe vlammen. Paniek brak bij mij uit. Ik kan nergens naartoe, de uitgangen zijn afgesloten…



    Re: Loes' laatste jaar (voorlopige titel)

    Sam - 11.12.2005, 20:52


    Gaat er hier nog wat gebeuren?
    Anders gaat deze weg.



    Mit folgendem Code, können Sie den Beitrag ganz bequem auf ihrer Homepage verlinken



    Weitere Beiträge aus dem Forum De Drie Bezemstelen

    Leerlingenlijst - gepostet von Sam am Dienstag 27.06.2006



    Ähnliche Beiträge wie "Loes' laatste jaar (voorlopige titel)"

    achja titel - Anonymous (Freitag 03.02.2006)
    Stellt euch vor - Deloi (Donnerstag 08.05.2008)
    *Kein Titel* - Sayan (Samstag 21.10.2006)
    WWF/WWE Women´s Titel - JM Hardy (Sonntag 27.05.2007)
    Titel Thread... - real-deal (Mittwoch 12.07.2006)
    Franco Micalizzi - lobbykiller (Montag 27.10.2008)
    titel - timo (Montag 25.09.2006)
    Cruiserweight Titel - Undertaker (Samstag 10.06.2006)
    Wem ein Titel einfällt solls sagen... - Grave (Mittwoch 17.05.2006)
    ach Titel fällt mir keiner ein - Anonymous (Sonntag 01.08.2004)